Íslendingar í Pakistan

Allir komnir heim...

2006-09-13T02:59:00.000-07:00

Sei, sei! Þá eru allir meðlimir TeamPak loks komnir heim á klakann aftur. Við fyrstu athugun virðast allir hafa sloppið giftusamlega frá ferðinni og Pakistan, jafnt líkamlega sem andlega.

Til að halda upp á áfangann þá er hér örstutt myndasýning til að æsa menn enn frekar upp fyrir stóru myndasýninguna í vetur...

Síðustu dagarnir....

2006-09-10T04:56:00.000-07:00

Jæja, nú var ég svo sniðugur að setja íslenska lyklaborðið upp á þessa tölvu - þannig að pistillinn verður vonandi læsilegri.

Íslensk Bollywood stjarna?
Um leið og ég kom upp á hotel í Mumbai fór managerinn að spyrja mig hvort ég hefði áhuga á að taka þátt í Bollywood mynd. Kvikmyndaiðnaðurinn í Indlandi er RISASTÓR (veltir meiru en Hollywood las ég einhvers staðar...satt?) og það er nokkuð vinsælt að fá Vesturlandabúa til að vera bakgrunnsdúkkur. Var búinn að heyra að þetta væri heljarinnar vinna og langir dagar og flestir sem prófuðu þetta gerður þetta bara einu sinni. Sá dagur væri alveg þess virðri því að upplifa einn dag í Bollywood-stúdío væri magnað. Ég ákvað að slá til. Huxaði líka með mér að ég væri mun-gerðarlegri en hinir vesturlandabúarnir á svæðinu þannig að ég fengi pottþétt eitthvað bitastætt....einmitt! ....svo er þetta líka velborgað - 500RS (ca 750íkr) fyrir daginn!

8:30 vorum við þrjú tilbúin á hótelinu. Auk mín ætlaði ein kanadísk og ein bresk stelpa að reyna að "meikaða". Útsendari kvikmyndaversins náði í okkur og lóðsaði okkur inn í rútu stútfulla af öðrum vonbiðlum frægðarinnar. Svo var burrað upp í e-a verslunarmiðstöð þar sem taka dagsins átti að fara fram.

Það er óhætt að segja að á tökustað var samansafn af strautlegu og skringulegu fólki (og ég sjálfsagt enginn undantekning). Stífmálaðar asískar stelpur með stjörnur í augunum, léttklæddar rússneskar dansmeyjar, hrikalegir afróhausar, hinn almenni bakpokalúði, alþjóðlegir hnakkar og inverskir spaðar svo einhverjir séu nefndir. Ég brosti að þessu öllu saman og hafði gaman af. Þetta yrði ógleymanlegt.

Til að drepa tímann áður en aksjónið hæfist byrjaði ég að ganga um og tjatta við fólk. Marilyn Manson frík hafði meiri áhuga á úrinu mínu en mér, furðulegur ástralskur karl í tilvistarkrísu bölvaði þessu Statistabollywoodbatteríi (en var samt að gera þetta í 8-skipti) og Dax hinn indverski var glaður að e-r spjallaði við hann eftir 3 vikna Mumbai frí einn á báti. Allir þessir fírar bliknuðu í samanburði við Woskey hinn Suður-Afríska!

Mumbai mania
Woskey og ég hófum spjall og ég gat ekki annað en skellihlegið að honum. Ótrúlegur kjaftakarl, hnittinn, öruggur, hálfóskiljanlegur en umframallt viðkunnalegur. Eftir dágott spjall spurði hann hvort ég væri svangur. "Þaldénú". Hann spurði hvort ég vildi kíkja með honum að borða, þeir myndu hvort sem er ekki byrja að taka upp fyrr en eftir rúmlega tvo tíma. "Þaldénú", svaraði ég.

Við rukum út úr partíinu og út á götu. Smá hik á mér þegar hann samdi við leigubíl þar sem ég hélt að staðurinn væri bara í röltifæri. "No, problem. The place is not far away. It's called Shalimar. We'll go there and make it snappy". Jæja ok, best að tékka á þessu. Leigubíll í fjölmennustu borg Indlands er nú ekki beint það varasamasta. Inn fórum við og lögðum af stað. Woskey hélt áfram að blaðra og ég reyndi að svara við og við þegar ég skildi hvað hann sagði. Skyndilega henti hann nokkrum aurum í leigubílstjórann, hreytti e-u út úr sér og sagði mér að fara úr bílnum. "He is trying to trick us! I will not be intimidated by these focking Indians!" Jæja, leigubílsjóri að plata útlending er nú ekki eins ólíklegt og að KR verði aftur Íslandsmeistari þannig að ég fylgdi stráksa. Leigubílsstjórinn hundfúll rauk út úr bílnum og hrópaði fúkyrðum að okkur. Woskey gekk að honum og svarði fullum fetum: "You don't intimade me you (blót á S-Afrísku)" Gengum svo spölkorn áfram og stukkum inn í næsta leigubíl. Á þessum tímapunkti var Security Alertness-stigið mitt hækkað úr 3 í 4 (á skalanum 0-5). Það fór ekki lækkandi þegar félaginn fór að spyrja mig einkennilegra spurninga eins og "Is dealing with gold a lucrative business in your country, because me and my friends are dealing in gold" og "Me and my friends believe in not staying for a long time in the same place. We like traveling. The problem for us is acquiring visa. Can you arrange for an official company invitation to your country for my friends so they can get a visa?" Eeeehh ég held ekki. Þegar hann stoppaði ekki leigubílinn þar sem hann keyrði framhjá veitingastaðnum, sem hét Shalimar, fór ég að huxa um að koma mér í burtu. "Akkurru stoppum við ekki", spurði ég. "Ég ætla að fara með þig á betri stað, S-Afrískan stað!" Í kjölfarið fylgdu lýsingar á S-Afrískum mat sem hann endaði með setningunni: "South-Africans are the giants of the World, you believe me right?"

Fórum úr leigaranum fyrir framan vínbúð. Hann þekkti starfsmanninn og þeir bulluðu eitthvað saman. Þegar Woskey var að spjalla við e-n annan spurði ég hann hvort hann kæmi oft með e-a gaura hingað. Já, ca nýr á hverjum degi. Hmmm...ekki hljómaði þetta nú skemmtilega.

Héldum nú för okkar áfram að þessum dásamlega veitingastað. Fórum inn þrengri götu og fáfarnari. Þegar Woskey bauð mér að fara upp þröngar tröppur inn í ómerkt hús hækkaði statusinn upp í 5 og sagðist ekki fara þarna inn. Hann gerði allt til að sannfæra mig um að allt væri OK en það var ekki séns að hann fengi mig til að fara inn í þetta helvíti. Kallinn setti svið ægilegt sjóv og reyndi að gera grín að þessu við aðra sem horfðu á þetta. Sagðist svo ætla að fara inn og ná í mat og svo færum við aftur á tökustað. Til að undirstrika "heiðarleika" sinn fékk hann mig til að geyma sitt man's-bag. Ég held að það hafi verið gert til að tryggja það að ég færi síður því hann sá hvað ég er heiðarleg sál (og ég sá að sama skapi hvað "his eyes deceived him"). Þetta virkaði í 2 mín. Þá henti ég töskunni inn i stigaganginn, rauk í burtu og tók taxa upp á hótel. Ekkert meira Bollywood-kjaftæði hér......hvort sem er ömurlegarmyndir....;-)

Restinni af Mumbai-tímanum eyddi ég svo bara í rölt og leigubíla. 2 tíma leit um hálfa borgina að skrifstofu British Airways verður sérstaklega í minnum höfð.

Get ekki mælt með þessari borg...frekar boring.

Haldid til sudurs
Síðustu klukkustundirnar í Mumbai eyddi ég í innanlandsflugstöðinni. Hún var afar óindversk, hrein og fín. Flugferðin var til fyrirmyndar og ég upplifði mesta fótapláss sem ég hef haft í flugvél frá upphafi. Hver hefði átt von á því í Indlandi??

Rúmlega klukkutíma síðar var ég staddur í Bangalore í S-Indlandi. Ef ég hefði tekið lestina þessa leið hefði ferðalagið verið 24klst og verðið 1000kr minna...þarf að spá í þessu?

Bangalore minnti mig nú bara á smáþorp eftir dvölina í Mumbai. Samt búa hérna rúmlega 6milljónir (16-18milljónir í Mumbai). Bangalore er miðstöð tölvuiðnaðarins á Indlandi og mikill uppgangur þarna....og loftmengun.

Vafasamir menn + Steppo = sönn ást
Já, það átti ekki af mér að ganga. Eyddi deginum í dag að rölta um borgina. Hún er ekkert spes og eiginlega frekar glötuð nema þér finnist indversk borg að rembast við að vera vestræn töff.

Nema hvað að á einum tímapunkti þegar ég staldraði við hjá kaupmaninnum á horninu til að kaupa vatn tók ég eftir Indverja einum álkulegum sem mændi á mig. Kippti mér lítið upp við það því annar hver maður hérna starir á mann. Hinn reynir að selja þér eitthvað. Ég hélt för minni áfram. Sá útundan mér að sá álkulegi gekk á eftir mér....það þarf nú ekki að þýða neitt. Þessi gangstétt er nógu stór fyrir okkur báða. Til að vera viss ákvað ég að fara í allmikinn þrammgír. Það er nefnilega alsannað að Stebbaþramm = Indverjaskokk. Fannst svona eins og félaginn yki líka við sinn hraða. Þegar ég staðnæmdist eitt andartak heyrði ég sandalaflaps og sá þann álkulega smáskokka og staðnæmast nokkrum metrum frá mér. Gjóaði augun til mín lymskulega eins og til að taka mig út. Ég labbaði nokkur skref og gerði mig tilbúinn að fara yfir götuna. Stalkerinn gerði slíkt hið sama. Eftir að horfa á umferðina liðast um götuna "hætti ég við" að fara yfir götuna og hélt þess í stað áfram eftir gömlu stefnunni. Jú jú, félaginn gerði slíkt hið sama. Þarna var mér nóg boðið. Snéri mér við gekk að gaurnum og sagði: "Are you f#$%ing following me?" E-r furðuleg höfuðhnykkur fylgdi hjá aðdáendanum og hann rétti út hendina að mér. Ég veifaði hann frá mér og sagði honum að drulla sér í burtu. Eflaust grátandi gekk hann frá mér en gjóaði augun stöðugt til mín. Ég fór hins vegar yfir götuna og hægði för mína til að auka bilið á milli okkar. Því miður virkaði hann fatta það og hægði sömuleiðs sína ferð hinum megin við götuna. Þá tók ég mér stöðu og byrjaði að stara á hann. Næst þegar hann leit á mig mætti hann Cebe-augnaráð og ylgdar augabrúnir. Það fældi hann nú ekki í burtu en hann mætti ekki Cebe-augnaráðið. Næst þegar hann gjóaði til mín augun baðaði ég út höndum og kallaði til hans: "Ertu fokking fáviti!" (á íslensku vitanlega). Jæja, mér var nóg boðið. Ég var að stefna á kaffihús áður en þetta frík kom til sögunnar...og kaffi skildi ég fá. Tók strauið (og félaginn fylgdi hinum meginn við götuna). Sá kaffihúsið hinum megin við götuna og tók til við að laumast á milli rickshawa og bíla til að komast í koffínið. Rétt áður en ég steig inn leit ég tilbaka og sá að stalkerinn var horfinn. Já, eitt ævintýrið tekur við að því næsta.

Ísaland heillar
Á morgun yfirgef ég svo Indland og á morgun verð ég á Íslandi, inshallah! Búið að vera helvíti viðburðarrík ferð og mar hefur lært heilmikið af þessu.

Hlakka til að koma heim!

P.S. Textinn er skrifaður í einni bunu og ekki prófarkalesinn fyrir publish. Tek enga ábyrgð á stafsetningar- eða málfræðivillum og hananú!

Thognin rofin..

2006-09-07T04:55:00.000-07:00

Nu eru lidnir nokkrir dagar sidan sidasta blog thannig ad thad er videigandi gera grein fyrir hvad hefur gerst undanfarna daga.

Breytt plon
Thegar Jaisalmer vistin okkar var ad ljuka kom upp su stada ad Sissi thurfti ad skella ser heim hid snarasta. Graejadi ser flug heim fra Delhi i stad thess ad halda sudureftir til Bangalore thar sem vid eigum pantad flug heim.

Ad kvoldi 1. sept, a brautarstodinni i Jodhpur, skildum vid felagarnir med handabandi. Sissi lagist til svefns og beid thess ad lestinn naedi Delhi medan eg stokk ut og od mannhafid i att ad hotelinu. Bolvadi enn og aftur ad hafa ekki myndavelina uppivid. Thad la folk bokstaflega ofan a hvert odru i ankanalegum stellingum...flestir i fastasvefni. Thetta utskyrir sennilega malshattinn: "Thar sem er plass, thar er Indverji." Nema hvad labbid ad hotelinu var hefdbundid - lemja fra ser nokkra betlara og waddevah nokkra rickshaw okumenn ("It is dangerous to walk") . Vakti svo hotelstarfsmennina og kom mer inn a herbergi.

Shaken not stird
Daginn eftir atti eg bokada rutuferd til Udaipur. Ekki skil eg hvad their eru ad skra saetisnumer a thessa blessudu rutumida thvi manni er varpad fram og tilbaka thar til einhvers skonar stodugu jafnvaegi er nad. Haldid var afram ad fylla i rutuna thott saetin vaeru oll upptekin og eg skildi malshattinn barasta ennbetur. Eftir 8 tima rutuferd var mar svo kominn a afangastad.

Udaipur er sogd vera "romantiskasta borgin i Indlandi" eda var thad i Rajasthan heradinu bara? Hvad um thad...en hun er a.m.k. nokk falleg. Umhverfid er a.m.k. fallegt. Skogivaxinn fjoll og votn a vixl. Upp a fjallstoppunum eru svo gjarnan hallir, virki og thviumlikt. Ibuar eru stoltir og kalla Udaipur - "The White City" - thvi hun er ospillt = "aldrei" undir yfirradum Breta. Ad odru leyti er hun litid hvit...fyrir utan Lake Palace en thad er magnadur skitur. Kongur einn let nefnilega byggja eitt stk holl a eyju ut i midju vatninu sem Udaipur er vid. Meira en ad byggja holl a eyju...thvi eyjan sest ekki i dag. Thad er thvi likt og hollinn risi upp ur vatninu. Thad er sennilega eina byggingin sem er hvit...enda er rekid tharna luxushotel sem kostar einhverja hundrudi$ nottin. Thad er thvi peningur til ad hreinsa drulluna og halda thessu hreinu.

Midbaerinn i Udaipur er ansi skemmtilegur - litlar throngar gotur thar sem bera otrulegt magn af farataekjum og folki og endalaust af. Fullt af veitingastodum sem allir eru med Octopussy show 7:30PM every night. Eftir nokkra daga tharna er thetta ordid "same, same" og hugurinn stefnir annad. I thetta skipti...Mumbai

Bollywood myndir...verkfaeri djofulsins?
Til ad komast til Mumbai thurfti eg ad taka 16tima naeturrutu..hressandi. Splaesti i luxus = venjulega rutu med venjulegt fotaplass. Ferdin atti nu ekki eftir ad vera lett. Daginn sem eg atti ad fara greindist eg med....eeeehh gridarlega throf til ad heimsaekja salernid ott og titt.... Eg atti thvi engra kostra vol en ad brydja Immodium ott og titt til ad gera mig ferdafaeran.

Rutan sem slik var agaet en thad sem verra var ad hun var lika med sjonvarpi. Thad sem var svo enn verra ad i sjonvarpinu voru syndar 3 (eda voru thaer 4?) Bollywood myndir. Thad sem enn enn verra var ad hatalarnir voru bara med tvaer stillingar - off og extra hatt. Uff...Kill me, kill me, kill me now!!! huxadi eg. Tha for eg bara ad huxa um skutu og sofnadi ut fra e-u faranlegu songatridi thar sem soguhetjurnar voru ad geibblah sig i "astridufullum dansi" uti a e-u engi...sennilega bara i Tirol!

Nokkrum timum sidar og einni aelu (maginn ekki alveg kominn a swing aftur eftir allt Immodiumid) var eg svo kominn til Mumbai. Thad er afarstor borg. Einni leigubilaferd sidar (thar sem leigubilstjorinn reyndi ad hostla mig...ovenjulegt verd eg ad segja) var mar kominn inn a hotel. Svefninn tok tha vid.

Fleiri aevintyri hafa dunid yfir en thau fa ad fylgja sidar...thvi inneignin er ad renna ut.

Bless i bili!

Pakistan vs. Indland....

2006-08-30T02:25:00.000-07:00

Jaeja godir halsar.

Fagnadarlaetunum eftir brotthvarf Dana og Helga er rett ad ljuka en vissara ad gera adeins upp sidustu daga stuttu mali.

Piltarnir tveir heldu af landi brott thann 27. Dagana a undan vorum vid bunir ad eyda i Delhi ad mestu. Undantekningin var skottur til Agra thar sem "romantiska grafhysid", Taj Mahal, var skodad. Sissa finnst stadurinn allt annad en romantiskur...fallegur, klarlega, en ekki romantiskur. Eg meina...hver bidur um hond sinnar elsku i kirkjugardi...eins og ku tidkast tharna. Delhi er thokkaleg borg. Heljarinnar areyti en nokkrir stadir sem haegt er ad skoda, sossem Rauda Virkid, Jamah Mashid moskuna og sitthvad fleira. Eftir nokkra daga er thetta ordid "same, same" og hugurinn stefnir annad.

We changed this city!
Ekki var haegt ad kvedja piltana an thess ad teygadur yrdi bjor. Grofum upp stadin Regents blues og parkerudum okkar rassi thar. Serstada stadarins er ad hann selur innfluttan bjor, sem er klarlega miklumunbetri en Kingfisher sullid sem her er selt vidast. Haegt og rolega eftir thvi sem leid a kvoldid motadist stadurinn ad thorfum Islendinganna....their drukku ju mest og tha thurfi ad hafa goda. Tonlistarstefna stadarins fasadist orugglega ur Abba og thess hattar yfir i AC/DC, Rage Against the Machine og sidast en ekki sist....Metallica! A einu bordinu satu svo tuskulega klaeddir Islendingar og dreyfdu flosu yfir turbana og sari. Sumir Indverjarnir toku upp breytta sidi og lystu thvi yfir ad their aetludu til Islands hid snarasta. Held ad skemmtanalifi Delhibua hafi borid varanlegan skada... Ut foru svo drengirnir upp ur midnaeti og med ordum og athofnum lystu thvi yfir ad djakkid vaeri komid til Indlands.

Menningarvitar a ferd og flugi
Eftir ad Dani og Helgi yfirgafu oss forum vid Sissi a flakk sem ser ekki fyrir endan a fyrr en i seinni parts sept. Erum nysloppnir fra Jodhpur, baer sudvestur af Delhi. Sa statar af gridarstoru virki, allgomlu, sem aldrei hefur fallid i ovinahendur. Baerinn eru subbupleis, eins og flestir stadir a Indlandi, og her idar allt af lifi. Rickshaw okumenn eru thar ovenjuagangshardir og beita ymsum brogdum til ad plata turhesta upp i thrihjolada velfakasina. Besta daemid er thegar undirritadur var ad fara yfir gotu og inn a hotel. Agengur rickshaw-okumadur baud fram thjonustu sina sem eg afthakkadi og benti a hotelid. Sa do tha ekki radalaus og svaradi um hael: "Walking is not allowed here". Urradi a hann "Waddevah!" honum til mikillar hraedslu og let vikinginn vera ad sinni.

Nuna erum vid staddir i baenum Jaisalmer i Thar-eydimorkinni, ekki langt fra landamaerum Pakistan. Her er lika allmagnad virki, kallad Gullna Virkid. Thad er gridarstort og um 25% baejarbua, bua innan veggja virkisins enntha. I Jaisalmer bua ca 60 thaus. Her eru throngar og skemmtilegar gotur, fullt af agengum solumonnum (standard svar: "Jeee, waddevah!"), beljum og sidast en ekki sist....engum okutaekjum. Manni lidur eins og Palla einum i heiminum ad heyra ekki ca 2456 bilflaut a hverri minutu. Verdum herna i dag og a morgun og holdum sidan ferdinni til sudurst, til baejarins Udaipur. Sa stadur er m.a. fraegur fyrir ad James Bond myndin Octopussy var tekin upp thar.

Fleiri frettir sidar.

Nokkrar myndir

2006-08-27T03:59:00.000-07:00

Nu eru drengirnir farnir heim, thad er Helgi og Halfdan, og vid hjonin einir eftir herna. Tad er Sissi og Steppo. Loggur sidustu daga verdur ad koma sidar, thvi nu erum vid ad hoppa upp i lest fra Delhi til Jodphur. Thar eru einmitt flod thessa dagana og i naesta bae, Balmar (?), letust rumlega 80 manns i vikunni. Alltaf nog af rugli i gangi i thessum heimshluta.

En tidindi dagsins eru ad okkur tokst ad finna XP vel med saemilegri tengingu og henda inn sma synishorni af myndum. Njotid vel.

Eg vil svo benda a ad islensk hegningarlog lita thad strongum augum thegar bloggsidur og myndasidur eru skodadar an thess ad skilin seu eftir comment. Skamm skamm!

Tekka a flottustu myndum sidan i Nam

Hils,
Sissi og Steppo

Bleiknefjar i Indlandi

2006-08-21T09:53:00.000-07:00

Timinn i Lahore for ad talsverdu leiti i reddingar. Graeja plasttunnur (nei - thetta er ekki leidangur og thvi til sonnunar keyptum vid APPELSINUGULAR plasttunnur), og flutning a 150 kg. af klifurdrasli og bunadi til lands iss og elda.

Vid Steppo tokum letta magapest heima hja Ali, lagum tharna inni a heimili thessarar fraebaeru Pakistonsku fjolskyldu eins og slytti. Allt til ad kotta, vid verdum ad lukka vel thegar vid komum heim. Lykillinn ad megruninni er ad kaupa is ur vel einu sinni i viku og tha stoppar ekkert i maganum. Thad sem staldrar ekki vid I maganum sest ekki A magann.

Eins og ad anda i heita pottinum i Laugardag...
Hitinn i Pak er kaefandi thessa dagana, 40 stiga hiti og 100% raki i bodi monsun timabilsins. Vid endudum a ad flyja a loftkaelt hotel.

Nadum einum godum turistadegi i Lahore. Skodudum Lahore virkid, sem er ansi flott og elstu hlutarnir afar gamlir. Thad er a minjalista hja UN, en engu ad sidur er otrulega mikill sodaskapur tharna. Selt inn en menn virdast samt vera til i ad leggja haspennulinur i gegnum gardinn og hafa ruslahaug thar.

Bordad var a fraegum veitingastad i rauda hverfinu sem heitir Coco's Den eda eitthvad slikt, rekinn af listamanni sem var sonur "Dancing girl", en svo nefnast glodu konurnar i landinu. Otrulegur tviskinnungur reyndar, thar sem truin bannar allt svona, ad thessi starfsstett fyrirfinnist i landinu.

Landamaera battl
Eftir thokkalegan mat var keyrt ut a Wagha landamaerin milli Pakistan (lands hinna hreinu) og Hindustan (lands Hindua, Indlands). Thar hafa fanaathafnir landamaeravardanna landana throast ut i hreina gedveiki.

Menn klaedast rosalegum buningum, ganga gaesagang fram og til baka thannig ad their nanast sparka i hausinn a sjalfum ser og vidhafa allskonar ognandi tilburdi. Oll athofnin er algjorlega speglud sitthvoru megin vid girdinguna af landamaravordum hvors lands. Thetta er mjog fyndid, thjodarleg tonlist a fullu blasti, ahorfendur hvoru meginn oskra til studnings sinum monnum. Vid oskrudum Pakistan sindabad (?), eda "the great". Gamlir kallar med Pakistan fana hlupu fram og til baka og steyttu hnefana reidilega til ovinarins i austri. Hin besta skemmtun sem ohaett er ad maela med.

Hver vill flytja cargo fyrir 50 ara gamlan mann?
Fostudagurinn for i ad graeja cargo mal hja okkur Dana. Vid fundum loksins gaeja sem var til i ad bjoda okkur saemilegt verd i 150 kg., 309 kr. pr. kg. Eftir miklar samningavidraedur og sigarettureykingar inni a skrifstofu.

Vid hofdum enga innflutningsskyrslu i hondunum svo vid mutudum tollinum til ad graeja eina slika. Dagurinn for i thetta og loks kl. 23 um kveldid var buid ad tollskoda hverja skituga flik, hverja pillu, smakka thurrmatinn, rifa upp svefnpokana og sleikja innleggin i skonum okkar svo eitthvad se nefnt. Thvilik og onnur eins tollskodun. Svo er bara ad bida og sja hvort dotid skilar ser heim.

Nu erum vid opinberlegar bakpokarottur.

Haldid til Hindustan
Ali og fjolskylda voru kvodd med virktum og haldid yfir til ovinalandsins i austri. A landamaerunum mutudum vid tollinum annan daginn i rod, i thetta skiptid fyrir ad skoda EKKI dotid. Vid bara nenntum ekki ad standa i thvi og 50 kall a mann hljomadi vel.

Sjokk ad koma yfir landamaerin. Fyrsti bjorinn i tvo manudi teygadur og konur a ferli ut um allt. Eg skil ekki hver leyfir thetta. Menningarmunurinn i thessum 59 ara adskildu tviburum er ansi mikill. Betlarar og solufolk herna megin er miklu agengara. Svo er eitthvad bolvad hvitt folk ad thvaelast her ut um allt. Oasaettanlegt.

Hvitt er reyndar tiskuliturinn. Stelpurnar nota ekki brunkukrem heldur hvitukrem. Eda jafnvel bara frekar scary voru sem heitir skin bleach. Tu ert sko bara bondadottir ef thu ert brun. Ofnbokudu beyglurnar a Prada vaeru i mesta lagi nytilegar sem betlarar herna, gellurnar eru hvitari en Isfirdingur eftir hardan vetur. Reyndar lita stelpurnar i auglysingum og tonlistarmyndbondum ut fyrir ad vera evropskar frekar en Indverskar. Mikid er verid ad hringla i ykkur stelpur, madur a bara ad vera madur sjalfur ;)

I Amritsar var Gullna hofid sidan skodad, magnadur stadur. Gullid hof sem stendur uti i midju vatni, umkringt thusundum pilagrima. Tharna hljomar Indverskur munkasongur allan daginn, otrulega roandi ad sitja tharna og slappa af. Ekkert areiti.

Sidan burrudum vid til Deli i dag, sem tok allan daginn. Erum inni i "Litla-Tibet", hverfi med ormjoum gongugotum thar sem landflotta tibetar hafa komid ser fyrir. Fullt af godum kinverskum mat her. Bleiknefjar missa sig.

Yfir og ut.

Siz

Svitnad i sidmenningu

2006-08-15T10:05:00.000-07:00

Eftir dvolina i Gilgit leigdum vid okkur rutu til ad skutlast til Peshawar. Vid vissum ad thetta yrdi long keyrsla en ooo boy. Okum ad miklu leiti Karakoram Highway sem var byggdur a sjounda og attunda aratugnum i samvinnu Pakistana og Kinverja. Her i Pak er thetta verkfraedilega afrek hyllt sem attunda undur veraldar, thar sem hann sniglast um snarbrattar fjallshlidarnar 1000 metra fyrir ofan Indusfljotid.

Verkfraedilegt afrek er skarri lysing. Kannski undur i mesta lagi. Veraldar er orlitid ofaukid.

20 timar a dag koma maganum i lag
Thessi ferd var alveg vidbjodsleg og Stefan aeldi eins og mukki med godu samlaeti kokksa, sem var ekki veikur af eigin mat i thetta skiptid. 20 tima bilfer i 40 stiga hita er bara ekki svo hressandi. Og vegurinn natturulega eins og godur fjallvegur, engin hradbraut sem sagt.

Afangastadurinn var Peshawar, sem er klarlega klikkadasta borgin sem vid hofum heimsott her. Umferdin er snar, thar aegir saman ofurskreyttum Bedford rutum og vorubilum, hestvognum, motorhjolum og Rikshaw (ek. motorhjol med segli yfir - taxarnir a stadnum sem menga eins og eiturefnaverksmidja). Pakistanar eru afar rolegir ad edlisfari, sbr. vidbrogd vid festum i skridunum.

Thegar their eru komnir undir styri breytast their i bandvitlausa rallokumenn. Og flautan er bara med ON/OFF stillingum. OFF stillingin hlytur reyndar ad vera bilud. Og vegna thess ad allir nota flautuna svo mikid eru flestir bunir ad breyta theim, thannig ad a gotunum hljoma logreglusirenur, filsoskur eda thadan af verra.

Mengunin og hitinn baedi obaerileg en samt eitthvad heillandi vid borgina. Gaman ad rolta um basarana og sja hvad er i bodi, folkid mjog vinalegt og allir spyrja "how are you", sem virdist vera ISO 9001 setningin til ad hamra a utlendina. Thetta heyrir madur 999 sinum a dag.

Kikt til Afghanistan
Vid hofum natturulega mikla thorf til ad vera sem naest Petri Steini felaga okkar, thannig ad ollum radum er beitt.

Til thess ad skoda einu leidina yfir landamaeri Afghanistan a thessum slodum, og sjalfsagt tha mest notudu, thurftum vid ad koma vid a 3 stodum. 1) Til ad leigja bil og ganga fra gjaldi 2) til ad borga Afridi tribal logreglunni leyfisgjald, fa utgefid leyfi og saekja vopnada tribal vordinn okkar sem kom med og 3) til ad ljosrita allt i 3 riti. Ad reka ljosritunarvel er serstakur bransi herna, eins og ad eiga sjoppu. Og allir eru vitlausir i ljosrit. Alltaf tharf leyfi og ljosrit.

Thannig er mal med vexti ad Khyber pass er inni a aettbalkasvaedi, eins og storir hlutar af Nordur-Pak. Thar gilda log landsins adeins a veginum og 10 metra til sitthvorrar hlidar. Utan thess gilda aettbalkalog, thar raedur rad oldunga. Thar geta menn att von a "trial by fire" eins og segir svo skemmtilega i ferdabokinni okkar. Thvi er snjallt ad taka vord med AK 47

Landamaerin voru svo sem ekki merkileg, adalega ferdalagid og umstangid i kringum thetta. Fyndid ad sja tolur a haedunum tharna i kring, 1-2-3 osfrv., thid thekkid thetta. Thaer takna "Durand linuna", en thad er nafn mannsinns sem teiknadi upp landamaerin. Staersta utgafa af landakorti sem eg hef sed, 1:1. Einnig ad sja hus Afridi folksins, sem eru virki, med 8 metra haum virkisveggjum, virkishlidi og vardturnum. Hver fjolskylda byr i storu virki. Skyldi hafa verid einhver ofridur tharna? Hugsanlega, thvi a leidinni til baka saum vid 2 smastraka med AK-47 alsjalfvirka hermannariffla.

New York hustler
Ef Ice T (isl. Iste) hefdi faedst i Peshawar hefdi hann eflaust sungid um Peshawar hustler. I stad hans a Peshawar hann Hassan okkar. Og i stad rapptonlistarinnar og klikumorda stundar hann ad gaeda (og lett ad hossla) ferdamenn.

Vid hittum strakinn a vappinu hja moskunni og hann baudst til ad syna okkur gamla baeinn. Enn stendur tharna moska sem er ad mestu leyti fra 1670 en flestar eldri minjar tharna, sem na aftur til Mughal timabilsins, eru bara einn veggur her og thar a stangli. A tessu svaedi hafa reglulega rudst yfir hressustu stridsmenn hvers tima og rustad borginni.

Hassan kallinn var frodur um borgina og baud af ser godan thokka thannig ad vid settumst nidur med honum og fengum okkur tebolla. Undirstungum hann sidan med hlut sem okkur langadi virkilega ad sja...

DARRA ADAM KHEL - BYSSUBORGIN
Hassan var ekki alveg a thvi ad fara med okkur thangad. Opinbera turistabatteriid hlo ad okkur thegar vid spurdum hvort vid gaetum farid til byssuborgarinnar. Ekki fyrir $500 var svarid. Borgin er buin ad vera algjorlega lokud utlendingum sidustu arin og er inni a aettbalkasvaedi.

I lok 19. aldar fludi byssusmidur sem hafdi komist i kast vid login inn a aettbalkasvaedin til ad sleppa undan rettvisinni. Hann endadi i Darra og kenndi heimamonnum idnina. Sidan tha hefur adeins eitt verid framleitt i Darra: Byssur.

Borgarbuar framleida um 800 skotvopn a dag. Thau foru adur i talibanana, en nu fara thau til skaerulida i Afghanistan og "frelsishermanna" i Kashmir, sem lata Indverska herinn kenna a thvi. Tharna ma fa AK-47, einnig haglabyssuutgafu af thessari gedthekku russnesku byssu, skammbyssur eins og Barretta og Gloch, haglabyssur med skammbyssuskefti og fleira skemmtilegt.

Ibuarnir vinna hver sinn hluta af akvednu skotvopni a litlum 2-3 manna verkstaedum, svo er thetta allt sett saman a samsetningarverkstaedum. Ansi vel skipulagt og utkoman hreint otruleg, litur ut eins og byssa ur budinni.

Vegatalmar og dulbuningar
Vid hittum Hassan daginn eftir, hann var buinn ad graeja bil fyrir okkur og setja skerma i rudurnar svo vid saejumst ekki a vegatalmum. Stebbi var settur i annan thjodbuning, eda Shalwar Kameez, thvi ad hans var ekki nogu ekta fyrir svaedid. Helgi fekk hatt og arabaklut um hausinn. Vid aefdum soguna ef loggan stoppadi okkur: vid vorum a leid til Kohat ad skoda breska kirkjugardinn. Thad eru gong a leidinni.

Spennan la i loftinu a leidinni. A einum timapunkti var loggan ad labba ad bilnum, en bilstjorinn smeygdi ser listilega a bakvid annan bil og framhja. Thegar vid komum til Darra byrjudum vid a thvi ad muta aettbalkaloggunni og drekka te med theim. Sidan roltu their med okkur um pleisid og syndu okkur allt, vopnadir (ju thid gatud ykkur rett til) AK-47.

Thad var otrulega gaman ad kikja til Darra, og ekki skemmdi fyrir thessi otrulega 12 ara straka tilfinning ad vid vaerum ad gera eitthvad sem vid maettum ekki. Tho ad afleidingarnar hefdu ekki verid reidur kennari, heldur Pakistanskar loggur ad berja okkur i hardfisk.

Smyglarabasarinn - langar ykkur ad sja heroin?
Hassan sannfaerdi okkur um ad thad vaeri ekki oruggt ad fa ad skjota i Darra, thvi ad aettbalkaloggan tvofaldadi agodann med thvi ad lata Pakistan logguna vita. Thvi skelltum vid okkur a Smyglarabasarinn ad profa AK-47. Tharna er haegt ad fa allt milli himins og jardar, raftaeki, mordtaeki, hreinsiefni, fikniefni, skriddreka og eldspuandi dreka.

Thar settumst vid inn i hassbullu thar sem geymd voru fleiri kilo af slikum efnum, hja fraenda Hass-ans. Tharna foru 10 solur fram fyrir framan nefid a okkur en okkur leist ekki a blikuna thegar gaurinn spurdi "viljid thid sja heroin?".

Loks kom fraendinn med AK byssuna sina (thetta er kaflinn thar sem menn reyndu ad hossla okkur sko) og sagdi ad vid yrdum ad kaupa heilt magasin. Thad heldur 40 skotum, og skotid skyldi kosta 100 kall. Thad jafngildir 40.000 ISK leidrett fyrir verdlagi (x10). Vid settum upp sma leikthatt thar sem eg vildi fara. Thetta er allt hluti af prutt processinum her.

A endanum fengum vid kulunum faekkad um helming, en enn a thessu faranlega verdi. Akvadum ad thetta vaeri god saga og thvi thess virdi. Thetta var nu bara eins og ad skjota ur einhverjum 22 cal. riffli, otrulega litid sem gerist. En fyndid ad standa inni i porti fullu af smyglvarningi, a svaedi thar sem engin log gilda, vid hlidina a fikniefnasala og skjota upp i loftid af russneskum hermannariffli.

Eftir thessi aevintyri var ordid timabaert ad skoda nyja borg. Nu var "luxusinn" malid og tekin VIP ruta til Lahore. I henni faer matur halfa samloku, thad er loftkaeling og i hverjum 2 saetum sitja adeins 2, ekki 17. Sem er afar ovenjulegt.

Bleiknefjarnir missa sig
Nu erum i godu yfirlaeti hja Mouhammad Ali vini hans Helga her i Lahore. Naestu dagar verda notadir i ad skoda okkur um. Thetta er miklu vestraenni borg en thaer sem vid hofum sed i Pakistan. Thannig sjast stelpur uti a gotu herna (gulp!!!) og jafnvel yfirleit ekki med hulid andlitid. Hvad er ad verda um thennan heim?

Her faest is sem ma borda, kaffi og fleira godgaeti. Vesturlandabuarnir eru ad missa sig og hafast vid i loftkaelingu med is i annarri og is i hinni.

Fridur,
Sissi

Krak og skak i Pakistan

2006-08-08T04:15:00.000-07:00

Saelir kaeru halsar. Pakistanfarar bjoda godan dag fra Gilgit!

Menn eru vel sturtadir, greiddir og snyrtir, bunir ad drekka kok ur gleri og ordnir fyllilega adlagadir inn i nutima neyslusamfelag a adeins einum degi eftir ad snuid var ur fjollunum. Ad svo miklu marki sem Gilgit getur talist neyslusamfelag. Eiginlega ekki. En nog um thad. Tokum upp thradinn thar sem Tinni haetti ad prjona (hummus).

Fjall numer 2 sigrad?
Vid heldum upp i fjollin fyrir morgum, morgum dogum. Fullir sjalfstrausts og gledi aetludum vid ad salta thennan tind #2, adlagadir upp i topp, og ekkert gaeti stodvad okkur. Og thetta skyldi sko gert med stil, alpastil. Barum allt okkar dot med okkur (klettthungir) i leid sem vid hofdum ekki sed adur, a fjalli sem er ekki til. Ad minnsta kosti ekki a korti. Flott skyldi thad vera.

En thad hefur sina okosti ad vera svona ofsalega gradur, ef mer leyfist nu ad nota svo ljott ord. Fyrsti dagurinn var 5 km. i loftlinu og haekkun ur 3600 i rumlega 4700 metra, med tjald, mat i 4 daga, 2 linur osfrv osfrv. Og thad nanast allt i verstu storgrytis bulderaskridu allra tima. Lausir risahnullungar sem hreyfast i hverju skrefi.

Vesen i paradis?
Fyrsta vandamal kom upp um midjan dag. Punji hostinn hans Helga tok sig upp thegar vid komum i haed og hann thordi ekki odru en ad beila thegar hann var farinn ad hljoma eins og vistmadur a Grundinni med surefni i annarri og sigo i hinni.

Thrir filar heldu afram i leidangri.

Undirritadur (Sissi) var farinn ad slappast talsvert thegar vid komum ad godum tjaldstad, eftir 10 tima erfitt klifur. Braggadist adeins um kveldid en leid afleitlega um morguninn. La eins og marglytta i skugga vid stein og gat ekki hreyft mig. Sidan jokst hressleiki ekki mikid thegar eg for ad aela. Og helt thvi svo adeins afram med toman maga. A slikum stundum verdur manni hugsad med sjalfum ser: "thetta er astaedan fyrir thvi ad eg for ad klifra - I love it!". Eda ekki.

Robot mode
Tekinn var aelu stoppari og akvedid ad koma thessum mukka i mannsliki strax nidur ur haed. Thad var mikil thrautaganga med allt dotid, og engan mat i maga veika mannsinns sidan i morgunmat daginn adur. Og svo thurfti sa lika ad fa ser Imodium eftir ad annars lags magkveisur hofu ad leika hann gratt. Klarlega med erfidari dogum. Um thessa atburdi var myndin Avoiding the Touch (of Sissi) gerd.

En svo eg haetti nu ad tala um mig i 3 personu (thad gera bara gedsjuklingar) tha batnadi lidan talsvert thegar nidur var komid, eg at halfa dos af ananas, til heidurs oliugreifunum - Island Peak forum her fordum, og drattatist i baelid feginn ad vera kominn nidur. Buinn ad missa ahugann a fjallamennsku thann daginn, og kannski daginn a eftir lika.

Taka 2
Nidurleidin hja Helga hafdi ekki verid tidindalaus heldur, thvi hann hostadi eins og Karl Gunnarsson, vistmadur a Grund, eins og adur hefur verid skyrt fra. Ennfremur akvad hann ad fljuga a hausinn og la bakvid stein i klukkutima an thess ad geta sig hraert. Sem er ekki gott. Lidkadist sem betur fer til eftir sma stund og nadi ad skakklappast nidur i grunnbudir kl. 21 um kveldid, kokksa og grunnbuda-Ali til mikillar skelfingar. Their voru farnir ad sofa sko...

Vid hefdum betur verid bunir ad lesa commentid fra Ara Trausta, ad vera ekki einir a ferdinni :)

Jakk!
Eftir thessa medferd var Helgi buinn ad fa nog af grunnbudalifi og thessum svokolludu vinum sinum, og akvad ad skella ser nidur i dal og halda til Gilgit a eigin vegum. Ali leist nu ekki alveg a thetta plan (hann er gaurinn med skammbyssuna) en let til leidast, og fylgdi straksa nidur i naesta bae og let hann fa forlata braudhleif ad skilnadi.

Segir nu af Steppo og Dana, sem voru ekki alveg bunir ad fa nog af klifri. Their akvadu ad gera lokatilraun vid fjallid. Sissi var ekki ordinn nogu hress til ad fara upp med theim og akvad ad taka talstodvavaktina. I bodi R. Sigmundsson. Ja, rett ad taka fram ad Entel stodvarnar sem vid erum med rula!

Lett er harrett
Eftir miklar skeggraedur hja okkur felogum skarum vid dotid theirra hrottalega nidur. Thetta yrdi "lett og...
...vonandi ekki alveg jafn haegt". Upp foru their og Sissi fylgdi theim i 4200 metra. Nu var valin miklu skemmtilegri leid upp skriduna, a stad thar sem hun var framleidd skv. strongustu ISO stodlum (1 skref afram - 2 aftur).

Um nottina rigndi og snjoadi sidar. Strakarnir voknudu kl. 02, aftur klukkan 04 og enn voru thrumur og eldingar. Klukkan 06 var thetta fullreynt, einnig med tilliti til thess ad nedri hluti leidarinnar, sem sast ekki ur dalnum, var taeknilegri en likur stodu til, og dot medferdis i minnsta lagi til ad kljast vid slikt. Ein oxi a mann og 3 skrufur. Ad minnsta kosti hefdu their thurft naegan tima og nyr snjor ekki til ad baeta ur skak. Thvi var akvedid ad beila.

Fjallafasa lykur en aevintyrum ekki
Naestu nott helt afram ad hellirigna med thrumum og eldingum. Lika inni i tjaldi. Grunnbuda-Ali tjadi okkur ad nu vaeri monsun hafinn af fullum krafti. I Yasin dal vaeru farnar ad falla oteljandi aurskridur og vid yrdum i tomu basli ad komast i burtu. Medal annars hafdi skrida fallid a samkomuhus, thar sem 8 manns letust. Klifurtimabilinu vaeri ad minnsta kosti lokid, og nu heldi skitavedur sidustu daga afram.

Vid vorum thvi nokkud fegnir ad komast nidur til Darkot i gaermorgun. Thar beid okkar bill sem skutladi okkur ad fyrstu skridunni. Thar barum vid dotid yfir skriduna, sem var um 100 metra breid, og forum i ad redda odrum bil. Thad gekk prydilega, nema ad bilstjorinn var ekki beint af islenska caliberinu. Sumir hefdu jafnvel sagt vid hann: "Fardu ad grenja", thegar hann fornadi hondum i hvert skipti sem einhver smasteinn hafdi fallid a veginn. Vid nadum ad halda honum a ferdinni adeins lengur med thvi ad fara hreinlega ut og handryndja einhverjar skridur. Vid vorum vist fyrsti bill i gegnum thaer.

Sidan staekkudu skridurnar og thar kom ad vid pikkfestumst. Tha kom ser vel ad thad er eitt i Pakistan sem vantar hvergi. FOLK...

Nyungar fyrir islenska jeppamenn
Menn nadu i storan trjabol, skelltu honum undir studarann og hifdu bilinn upp a vogarafli. Alltof sjaldsed trikk i islenskri jeppamennsku. I naestu skridu festumst vid aftur i aur og taemdum tha bilinn. Nadum ad losa hann med thvi ad fa aftur fullt af folki og velta honum nanast upp a adra hlidina medan grjot var sett i dekkjaforin. En nu hafdi bilstjorinn fengid nog og sneri vid. Thad tharf reyndar sma tholinmaedi i svona adgerdir, thvi ad oft er sest nidur, tekin sigo og ekkert gert. "Slappadu af - thetta reddast ef gud lofar (Inshallah)".

Nu nadum vid ad redda traktor med kerru ad allra staerstu skridunni, bera yfir hana dotid og loks bil hinu megin. Thannig nadum vid til Gupis eftir 12 tima aevintyralegt ferdalag. Thar gistum vid i nott og nadum sidan ad keyra restina med thvi ad fara 2 tima hjaleid framhja sidustu og staerstu skridunni.

"Hvar er Vall... ehh... Helgi?"
Thegar komid var til Gilgit forum vid strax ad litast um eftir Helga, en thad var samdoma alit manna fyrirfram, ad hann hefdi hukkad far med heroinsmyglurum og vaeri kominn i fangelsi i Kabul. Eini madurinn sem gaeti reddad malunum vaeri Petur Steinn. Helgi var ad sjalfsogdu hvergi sjaanlegur og menn foru ad plana bjorgunaradgerdir og lengja hotelpantanir. Ekki baetti thad utlidid ad hann hafdi ekki skrad sig ut ur dalnum a sidasta vegatalma logreglunnar.

En ahyggjurnar hurfu eins og dogg fyrir solu thegar strakurinn kemur roltandi i haegdum sinum med Mango Lassa i krukku og bydur godan daginn. Hann hafdi labbad ut allan dalinn a tveimur jafnfljotum, um 80 km leid, a tveimur dogum. Hafdi verid bodinn 10.000 sinnum i Chai (te) og mat, gistingu og gud ma vita hvad. Thad vantar sko ekki gestrisnina i folkid herna, svo mikid er vist.

Nu erum vid bunir ad bragda Chapli Kebab ("a local burger that puts all western burgers to shame" innskot bladamanns; BULL) og erum adeins ad skoda baeinn. A morgun holdum vid svo til Peshawar, litill 14 tima biltur.

Fyrir tha sem nenna ad thekkja okkur afram, tho vid seum ekki ad klifra naestu vikur og seum ekki fra Selfossi, tha munum vid uppfaera siduna afram med ferskum aevintyrum. Svo verdur ROSALEG myndasyning vid heimkomu.

Bidjum ad heilsa ollum,
Sissi og Helgi

-----

Himininn
Himininn,
er enginn vindur.
Audvaldskapitalistasvin
- prjonum hummus.

-Halfdan Agustsson

Ætla að nefna tindinn Iceland Peak

2006-08-02T06:28:00.000-07:00

Þá er ný vika komin á fullt skrið í Pakistan og félagar okkar haldnir á vit nýrra ævintýra.
Nú um helgina fengu þeir her burðarmanna til sín og færðu þeir beiskampið yfir í nýtt fjall, sem er á hinu svokallaða Thiliran-svæði. Þeir eiga því núna heima í 3600 m hæð.
Þegar burðarmennirnir mættu á svæðið urðu miklir fagnaðarfundir. Meðal þeirra var nefninlega fyrsti sjúklingur okkar manna, sem hitti þá fyrir um tveimur vikum. Hann var orðinn miklu betri og sárin öll að gróa. Þar gátu strákarnir gefið sér plús í kladda.

Flutningarnir tókust prýðilega og var gerð heiðarleg tilraun til að fagna því. Strákarnir reyndu eftir fremsta megni að sannfæra nokkra geitahirði um að selja sér geit í matinn (þær kosta um 2000 krónur, lifandi kjúklingur kostar 200 kall) en hirðirnir voru með samviskuna í lagi og vildu ekki selja geitur sem þeir áttu ekki sjálfir.
Þeir náðu samt að græja smá mat út úr hirðunum með því að láta þá fá hveiti gegn því að þeir kæmu með nýbakað brauð á morgnana. Hirðirnir tóku vel í þetta fyrirkomulag og strákarnir hoppuðu hæð sína af kæti yfir örlítilli tilbreytingu í mataræði og eigin útsjónarsemi.

Nýju búðirnar voru tilbúnar á sunnudag og þá tók við að kanna svæðið. Strákarnir löbbuðu meðal annars upp í skarð, sem heitir Atar An. Það var "frekar chillað" að þeirra sögn. Þeir fundu sér einnig stein til að klifra í, náðu þannig í smá "boulder", eða grjótglímu.
Læknisleikurinn hélt síðan fljótlega áfram því upp í nýju búðirnar kom kona, sem kvartaði sáran yfir eymslum í maga. Þá fengu strákarnir nú nóg og skipuðu henni að fara til almennilegs læknis. Þó Sissi sé vígalegur með latex-hanskana er hann ekki reiðubúinn í uppskurð.

Um helgina kom einnig fyrsta rigningin í langan tíma. Þá leit aðstoðarmaður þeirra til himins og sagði monsoon-tíðina vera á næsta leyti. Þá er ekki hægt að klifra neitt og því ákváðu strákarnir að setja í annan gír og herja á tindinn, sem þeir hafa augastað á og er svipaður í hæð og Punji Com, um 5500 m.
Eftir því sem strákarnir best vita er tindurinn ónefndur, innfæddir segja hann aðeins tilheyra Thiliran-svæðinu og kæra sig kollótta um frekari nafngift. Er því ætlunin að nefna hann Iceland Peak eða einhverju álíka snilldarnafni ef þeir komast upp á topp.

Á mánudagsmorgunn héldu þeir því af stað. Þeir gera ráð fyrir því að ferðin taki þrjá, fjóra daga. Allir eru þeir í fantaformi og vel aðlagaðir hæðinni þannig að þeir voru bjartsýnir á gott gengi.
Þeir þurfa samt að hafa hraðann á því veðrið breytist með hverjum deginum sem líður. Skýin færa sig sífellt meira upp á skaftið og úrkoman eykst.

Vonandi heppnast ferðin vel og vonandi fær tindurinn nafnið Iceland Peak. Við fáum væntanlega að heyra af því fyrir helgi. En eftir ferðina er planið hjá strákunum að hvíla í einn dag og halda síðan af stað til byggða.
Þeir þurfa þá að dóla sér niðureftir, redda sér bíl og öðru. Gætu lent í töfum og veseni en eru ekkert að flýta sér. Stefna á að komast burt eftir helgi í kringum 8., 9. ágúst.

Þó þeir viðurkenni það kannski ekki glatt er mánaðardvöl í tjaldi farin að taka örlítið á og þá farið að lengja eftir sturtu, klósetti og kaldri kók í gleri.

Fjallið klifið, pressan farin, allir ljóma af gleði

2006-07-28T06:08:00.000-07:00

Jæja.

Þá hefur þögnin verið rofin og það með glæsibrag. Nú í vikunni eru bleiku Pakistanarnir búnir að hringja tvisvar og það verður að segjast að af þeim er allt hið besta að frétta. Sá merki árangur náðist nú í vikunni að allir fjórir fóru upp á topp á fjallinu mikla sem þeir hafa horft löngunaraugum á síðustu vikur og settu upp beiskamp í í 3900 m hæð, Punji Com.

Leiðin upp á topp var ekki ljúf og létt. Þeir höfðu verið í búðunum í um tíu daga að fikra sig í allar áttir og læra á umhverfið þegar ákveðið var að taka hvíldardag til að undirbúa frekari átök. Þessir vönu fjallamenn duttu þá í þá vinsælu gryfju að setjast óvarðir út í sólina til að lesa í skruddunum sínum. Það tók ekki meira en hálftíma, klukkutíma fyrir kappana að brenna hressilega og það setti plönin í uppnám. Næstu tvo daga héldu þeir því kyrru fyrir í búðunum og einkenndust þeir af UNO, spilinu gúrku og bókalestri.

Hálfdán gat þó ekki setið á sér og fann sér "boulder" til að klifra í og skottaðist um svæðið. Á meðan undirbjuggu Helgi og Stebbi ferð sína upp á topp og Sissi horfði yfir til Tíbet og hugleiddi til að græða brunasárin. Á sunnudaginn héldu Helgi og Stebbi síðan af stað upp á topp. Þeir gistu í 4800 m hæð um nóttina. Það þurfti þó nokkra hörku af þeirra hálfu til að halda ferðinni gangandi. Helgi var veikur og "hóstandi eins og grásleppa" en eins og sannur Vesturlandabúi hélt hann kvillanum niðri með pillum. Þeir fengu rosa veður á leið sinni á tindinn og hluti leiðarinnar reyndi á fjallatæknina, lína og ís.

Það kom þó ekki að sök því á mánudag risu þeir upp á toppi fjallsins. Æptu eflaust: "Top of the world, ma!" og leyfðu gæsahúðinni að rísa. Það kom þeim þó á óvart að líta á GPS-tækið og lesa þar hæðartöluna 5500 m en ekki rúmlega 5800 m, eins og kortin segja til um.

Þeir "töltu" síðan niður í búðir og voru komnir aftur á mánudaginn. Hálfdán sneri einnig til baka um svipað leyti en hann hafði tekið sig til á sunnudaginn og labbað yfir stórt skarð í grenndinni og ofan í dal, sem hann fann þar. Hann lét mjög vel af þessarri sólóferð, var með ipodinn sinn á fullu allan tímann og eyddi nóttinni á bakinu og gæddi augum á himnafestingunni, stjörnubjartri og mikilfenglegri.
Aðstoðarmaður í grunnbúðunum var reyndar ekki jafn hrifnir af ferðalaginu og Hálfdán þegar hann útskýrði fyrir þeim í hvaða dal hann ráfaði. "Þangað myndi ég aldrei fara án þess að vera með byssu," sagði hann og lýsti ribböldunum úr dalnum, sem okkar maður slapp sem betur fer við.

En toppferð Stebba og Helga skyggði á þetta ævintýri Hálfdáns og gerði það að verkum að hann og Sissi gátu ekki setið á sér öllu lengur. Þeir tóku sig því til stuttu seinna og drifu sig af stað uppeftir á þriðjudag. Ferðin gekk eins og í sögu. Þeir gistu í svipaðri hæð, um 4800 m, en þar kom hitastigið verulega á óvart. Um hánóttina fór hitinn aðeins niður í -2 gráður og lítið er um snjó. Þeir vöknuðu síðan klukkan fjögur um morguninn og lögðu af stað í síðasta áfangann tveimur tímum seinna.

Fyrst þurfti að fara upp á hrygg sem leit út fyrir að vera fastur fyrir en reyndist innihalda "laust rusl og skriður, ekkert íslenskt gæðaberg." Í um 5100 m hæð tekur snjór og ís við og þá fóru þeir í línu, "á hlaupandi tryggingum".
Topphryggurinn er mikilfenglegur að neðan en reyndist vera örmjór með rosa hengjum. Sjálfur toppurinn var svo mjór að hann rétt rúmaði tvo fætur.

Eins og gefur að skilja er töluverðri pressu létt af okkar mönnum fyrst að allir komust upp á topp Punji Com án teljandi vandræða. Hæðarmetin slegin og vænum tindi náð. Ekki skemmir þá fyrir að heimamenn vita ekki um neina sem hafa klifið fjallið áður. Segja einn hóp hafa reynt en snúið við fyrir nokkrum árum. Franski garpurinn sem þeir hittu um daginn hélt líka að fjallið væri óklifið, þ.e. áður en bleikingjarnir úr Ballarhafi mættu á svæðið. Því eru þeir léttir og hressir í búðunum þessa dagana að undirbúa næstu hreyfingar.

Á meðan Hálfdán og Sissi fóru upp á topp notaði Stebbi tímann til að skoða önnur fjöll. Eitt fann hann sem öllum lýst vel á. Það virðist vera ónefnt og þeir finna það ekki á kortum. Stebbi horfði á eldingar á fjallinu og hefur eflaust talið það vera merki að ofan um að þangað skyldi halda. Því er búið að senda boð niður í dal eftir burðarmönnum og verður eflaust haldið í flutninga á búðunum nú um helgina.

Og þannig er það. Pakistanferðin gengur eins og í sögu og okkar menn eru að slá í gegn. Nú um daginn fengu þeir annan sjúkling upp í búðirnar. Frést hafði af því þegar þeir gerðu að sárum heimamanns eins og atvinnumenn og því eru aðrir farnir að leggja leið sína upp í búðir til "læknanna án landamæra". Sjúklingur númer tvö var bólginn, sýktur og ógeðslegur á hendinni og skipað að fara til vel útbúins læknis.

Strákarnir eru vissulega orðnir leiðir á hrísgrjónunum og teinu en eru í eitruðu stuði eftir Punji Com. Næst þegar þeir láta í sér heyra verða búðirnar væntanlega fluttar og ný ævintýri afstaðin. Við bíðum spennt þangað til.

Plús átta átta einn sex tveir einn fjórir ...

2006-07-23T14:03:00.000-07:00

skruðn... skruðn...

Hæ. Ekki láta þér bregða ef það slitnar skyndilega.

Það er þá annaðhvort batteríið á helvítis símanum eða sambandið.

Jæja, allavega. Nú verðum við að gefa skýrslu ...

þögn

Og þannig var það. Eins og ég var búinn að bíða eftir því að Andri færi í sumarfrí og reiðubúinn að taka á móti mikilvægum símtölum úr 007-gervihnattasímanum.

Það er óneitanlega flott að fá símtal merkt plús átta átta einn sex tveir ... heillöngu númeri. Þeir hringdu um klukkan þrjú í dag, sem þýðir að klukkan var svona um það bil átta um kvöld þarna uppi í fjalli hjá þeim. Eflaust mjög kósí stemmning með öllum hjálparhellunum þeirra, náttsöngvar og skemmtisögur.

En við fáum ekki að heyra af því strax. Það slitnaði.

Aðlögunarferð, geitahirðir og kokkur með matareitrun

2006-07-17T09:01:00.000-07:00

Eins og til stóð, fóru strákarnir upp í Punji Pass, sér til aðlögunar og yndisauka. Þar fóru fram vísindalegar tilraunir á búnaði piltanna, enda hlutfall vísindamenntaðra í hópnum ansi hátt. Gangan niður í grunnbúðir var óskemmtileg, éljagangur og snjóflóðahætta og þungt göngufæri. Þeir fengu svo óvænta heimsókn þegar Frakki nokkur kom til þeirra eftir að hafa snúið við á einhverri gönguleið sem lokaðist vegna veðursins. Hann hélt svo sína leið.

Daginn eftir var hvíldardagur.

Í gær pökkuðu strákarnir fullt af drasli í bakpokana og héldu aftur upp fjallið. Þeir settu upp aðrar búðir í 4500 m og gistu þar. Í morgun gengu þeir 300 m ofar, skildu þar eftir tjald fyrir síðari ferðir og gengu svo upp fyrir 5000 m til að ná sem mestri aðlögun í ferðinni. Síðan var haldið niður í grunnbúðir. Þá kemur til sögunnar geitahirðir nokkur pakistanskur, sem kom til strákanna og bar sig heldur aumlega. Hann hafði dottið og skorið sig á fingri. Sissi brá sér í latexhanskana og gerði að sárum hirðisins sem varð himinlifandi yfir þessum móttökum. Já, menn hætta ekkert að vera björgunarsveitakappar þótt þeir fari til Pakistan að klifra.

Á morgun ætla drengirnir að hvíla sig en halda svo aftur uppeftir daginn eftir.

Í öðrum fréttum er það helst að kokkur strákanna er með matareitrun og það af eigin mat. Ekki traustvekjandi.
Einnig má nefna að strákarnir eru orðnir vel útiteknir, jafnvel sólbrenndir og stefna ótrauðir á að koma heim með "maximum tan."

Næstu tvær vikur tekur Tinni (bróðir Sissa) við fréttaflutningi af strákunum. Ég þarf nefninlega líka að ná í maximum tan, reyndar bara á Spáni.

Kveðja,

AB

Komnir upp i basecamp.

2006-07-13T08:29:00.000-07:00

Nú eru strákarnir komnir upp í grunnbúðir, skammt neðan við Punji Pass. Búðirnar liggja í 3700 m hæð þar munu piltarnir hafa bækistöðvar næstu 40 daga. Þarna er meiri hitasveifla milli dags og nætur og veðrið óútreiknanlegra en fyrr í ferðinni. Á leiðinni uppeftir í gær var hitinn um 25 °C, en þegar strákarnir hringdu áðan var hitinn um -2 °C, mikil snjókoma og rúmlega 20 cm jafnfallinn snjór yfir öllu.

Ferðalagið uppeftir var eftirminnilegt, hvorki meira né minna en 22 burðarmenn auk 5 asna sáu um að bera búnaðinn á áfangastað. Miðað við þann búnað sem strákarnir tóku með sér, þá er ljóst að hver og einn burðarmaður hefur varla borið mikla þyngd, því það voru nú engin ósköp. En líkt og Sissi skrifaði hér fyrir stuttu, þá snýst þetta líklegast um atvinnusköpun fyrir heimamenn. Þó er hugsanlegt að piltarnir hafi farið að mínum ráðum og tekið með í ferðina bensínknúna rafstöð, örbylgjuofn, 1944 réttina (fyrir sjálfstæða Íslendinga, líka í Pakistan) og 42" plasma sjónvarp fyrir HM áhorf. Þá hefur væntanlega ekki veitt af þessum burðarmannaher. Maður veit ekki...

En að öllu gríni slepptu þá var hljóðið í þeim gott og hyggjast þeir ganga upp í Punji Pass (4700 m) á morgun. Daginn eftir ætla þeir að tjalda þar fyrir ofan og aðlagast þunna loftinu betur. Og fyrst minnst er á tjöld, þá eru þau víst heldur bágborin tjöldin sem Razaq (eða Rassi, eins og strákarnir kalla hann) fjallaþjónustufrömuður útvegaði strákunum. Það bókstaflega rigndi í gengum þau í nótt sem leið og voru þeir kappar heldur fúlir með það. En þetta stendur víst til bóta.

Þeir félagar hringja svo aftur heim innan skamms og færa okkur fréttir af fleiri ævintýrum.

Kveðja,

AB

--www.alpaklifur.blogspot.com--- Síðan sem allir eru að tala um.

Hvild eftir ævintyri a Pololeik

2006-07-09T14:20:00.000-07:00

Strákarnir hringdu heim í dag. Þeir eru nú við afslöppun í bænum Darkot (ábyrgist ekki stafsetningu á sérnöfnum) í Yasing dal. Eins og til stóð fóru þeir á pólóleikinn fræga í Shandur Pass, en sá staður er í 3800 m hæð. Þetta var ekki tíðindalítill viðburður því þegar leikar stóðu sem hæst varð uppþot meðal áhorfenda, en þeirra á meðal var Pervez Musharraf, forseti Pakistan. Einhverjir meðal áhorfenda töldu sig finna jarðskjálftakipp og við það fór allt úr skorðum, áhorfendur hlupu út um allt, m.a. inn á völlinn. Öryggisgæslan var ströng vegna viðveru forsetans og beitti lögreglan talsverðu harðræði við að koma ró á mannskapinn. Heyrðist mér Steppo segja í gegnum gervihnattasímann að að lögreglan hafi notað bambusprik til að pota í mannskapinn! Piltarnir sluppu þó við bambusstungur og högg og prísuðu sig sæla, enda telst það stórlega ofmetin reynsla að vera barinn með bambus.

Steppo sagði stemmninguna hjá þeim vera fína fyrir utan magakveisu sem eitthvað hefur hrjáð Helga og Sissa. Strákarnir eru líka fegnir að hafa lokið jeppaferðalögum um stund, þeir voru orðnir hundleiðir á að hossast í fleiri tíma á erfiðum vegum. Hitinn hjá þeim er viðráðanlegur núna, um 25° C en var yfir 30° C á pólóleiknum, og það í 3800 m hæð.

Nú munu þeir hvílast í tvo daga og halda svo upp í grunnbúðir við Punji Pass. Þar skammt frá er Punji Peak, tæplega 6000 m tindur sem þeir hyggjast reyna sig við.

Nú fer púlið að taka við, fylgist með!

Kveðja,

AB

Trekkid buid - alvara lifsins tekur vid

2006-07-07T08:39:00.000-07:00

Erum snunir aftur til Chitral eftir vidburdarika ferd.

Hofum leikinn a thvi ad kynnast Kalasha aettbalknum eilitid. Thetta er rumlega 3000 manna byggd i thremur afskekktum dolum nalaegt landamaerum Afganistan. Otrulega magnad ad sitja a verondinni vid grjotkofa med folki sem litur ut fyrir ad vera ur fornold. Allir otrulega vinalegir, meira ad segja Afganir sem vid hittum sem voru ad laeda ser yfir landamaerin og heilsudu okkur Ispatha Baya (abyrgist ekki stafsetningu), eda Godann daginn brodir. Thar fell enn ein steriotypan i bodi CNN.

Eftir tvo daga i thorpinu Grom heldum vid i 4 daga gonguferd um Rumbur dal og Chitral Gol thjodgardinn. Trekkid er fin adlogun, enda forum vid haest i 3700 metra. Pakistanar hafa adeins adrar meiningar um 'lett er rett', sem felur i ser ad burdast med steinoliueldavel ofan a grind ur stali, med 20 litra staltanki, steinoliulukt, staldiska, kokukefli, nokkra bakka, slatta af pottum og ponnum og fleira naudsynlegt. Labbinestid er olifur i glerkrukku, hnetusmjor, tunfiskur i dos, nidursodnir avextir og fleira sem er thaegilegt ad bera.

Thetta er natturulega mjog atvinnuskapandi, thar sem thu tharf nokkur hraustmenni til ad bera allt thetta drasl.

Thurrmatur er lika annad concept her, menn taka bara nokkrar haenur med i pappakassa og slatra eftir hendinni.

Maturinn er strax ordinn helviti leidinlegur, samanstendur af chaibatti (?) sem er einskonar bland af flatkoku og nan braudi og bragdast eins og vara fra Kassagerdinni. Sidan eru grjon i tonnatali, baunasull og endalaust te med ollu. id spurdum nokkra herna i Chitral hvort thad vaeri sens ad redda einhverju odru i kvoldmat i kvold, thar sem vid erum ad fara ad eta thetta drasl naestu 40 daga, en thad er ekki sens. 'Pizza, hvad er thad?' En vid erum natturulega bara snobbadir bleiknefjar, bunir ad missa thad a 10 dogum ;)

Polo og basecamp
Leggjum af stad i fyrramalid a pololeikinn ogurlega i Shandur skardi (3800 metrar ca) og sidan keyrum vid til Darkot, thadan sem vid leggjum upp i base camp. Thad a vist ad vera dagleid, en vid erum bunir ad laera ad allt sem locallinn segir er bull. 'One maybe one and a half hours'. Margfaldist med fimm.

Campurinn okkar verdur vid Punji Pass, en vid aetlum ad byrja a ad skoda Punji Peak sem er 59** metrar.

Annars dettum vid alveg ut af kortinu nuna naestu 40 daga. Verst er ad geta ekki postad myndum herna, en velbunadur og nettenging bydur ekki upp a thad. Frumstaedara en i Breidholtinu.

Andri mun lemja eitthvad inn fyrir okkur a medan vid erum a skuggasvaedinu og vid reynum ad henda inn myndum thegar vid komum nidur. Svo verdur natturulega sver myndasyning vid heimkomu.

Leiter,
Sissi og Helgi

Fjallganga i Chitral Gol

2006-07-04T09:03:00.000-07:00

Strákarnir hringdu í dag úr gervihnattasímanum og kváðust vera vel stemmdir uppi í fjöllunum í Chitral Gol þjóðgarðinum. Þeir eru búnir að ganga mikið í dag, hækkuðu sig um 1400 m, upp í 3200 m.y.s. Þeir vörðu síðustu tveimur dögum í menningarskoðun í Kalasha dölunum, enda stórmerkilegt fólk sem býr á þessum slóðum og saga þess áhugaverð.

Næstu daga halda þeir áfram á þessari göngu, meðal annars yfir fjallaskarð í tæplega 4000 m hæð og enda svo á bílferð aftur til Chitral. Svo styttist í að haldið verði upp í fjöllin fyrir alvöru, upp í grunnbúðir þaðan sem piltarnir ætla að klífa ýmis fjöll.

Í dag er um 37 °C í Islamabad en töluvert svalara þar sem strákarnir eru núna. Hálfdán tjáði mér að á kvöldin kólni nokkuð, þannig að það er víðar en á Fróni sem sumarnætur (allavega sumar sumarnætur:) eru kaldar.

Tæknin sem gervihnattasíminn byggir á býður kannski ekki upp á fjörlegar samræður um verðbólgu og pólítík, en virkar engu að síður vel og strákarnir munu láta heyra í sér aftur von bráðar.

Stay tuned! Eða eitthvað...

Kveðja,

AB

P.S.

Sissi vildi koma því á framfæri að þeir eru ansi nærri landamærum Afghanistan. Þeir áttu þó síður von á að vera þvælast eitthvað þangað yfir...:)

Komnir til Chitral

2006-07-02T01:51:00.000-07:00

Godan og blessadan daginn godir halsar.

Eftir reddingar og innkaup i Islamabad asamt sma turistaleik med Muhammad Ali vini hans Helga okum vid af stad upp i fjollin i gaer. Thetta var frekar brutal 14 tima ferdalag hingad upp til Chitral, thar sem vid sjaum Tirich Mir, haesta fjall Hindu Kush fjallgardsins ut um hotelgluggann, adeins yfir 7700 metrana.

Vid erum ad leggja af stad upp i Kalasha dalina, en thar byr aettbalkur sem er med eigin tru, bla augu og ljost horund. Thau segjast vera afkomendur hermanna alexanders mikla. Thar aetlum vid ad chilla i 2 daga og skoda okkur um, en gongum sidan thadan i 4 daga trek um Chitral Gol thjodgardinn. Forum haest i 3800 metra og verdur thetta hin finasta adlogun.

Savedid herna er i NV Pakistan, rett vid landamaerin hja theim sem ma eigi nefna her, og raekta fullt af poppy.

Menningin
Folkid her i Pakistan er yfir heildina mjog naes, allir til i ad hjalpa manni og afskaplega litid bogg. Tho ad her seu vissulega betlarar og bilruduthvottafolk vida i storborgum, eru engir svona ofvirkir teppasolumenn ad elta mann a rondum eins og maetti halda. Segja ma ad su mynd sem malud er af thessu svaedi i fjolmidlum eigi ser enga stod i raunveruleikanum.

Ad thvi sogdu er margt frabrugdid. Hitinn er mikill til rosalega mikill, fataekt er talsverd og umferdin er mognud upplifun. En meira um thad sidar, vid erum nuna a 33,6 upphringisambandi thannig ad myndir verda ad bida betri tima.

Reynum ad tekka inn eftir 6 daga thegar vid komum ur trekki, en sidan er thad pololeikur i Shandur Pass, sa haesti i heimi, og eftir thad forum vid upp i base camp - heimili okkar fram i midjan agust.

Ökuferð og VISA

2006-06-29T08:27:00.000-07:00

Jæja, piltarnir fóru á flakk í dag og keyrðu til Murree, sem er einhversstaðar í fjöllunum nærri Islamabad. Þar var aðeins viðráðanlegra hitastig fyrir föla Íslendinga. Nú eru þeir á heimleið og stýrir Helgi fararskjótanum, vinstra megin á veginum eins og lög gera ráð fyrir í Pakistan. Hann ætti nú ekki að eiga í vandræðum með það blessaður, enda með bretablóð í æðum sínum.

Einnig bárust mér skondin boð frá þeim köppum um að þeir hefðu lent í enn frekari vegabréfavandræðum. Hefst nú tilvitnum í smáskilaboð frá Hálfdáni: ,,Jæja, svo var það meira VISA-vesen i morgun thvi thad er svo absurd ad vid thurfum i raun ekki VISA." Tilvitnun lýkur.

Hvað þetta þýðir vita bara strákarnir, útlendingaeftirlitið í Pakistan og Guð.
Ég geri samt fastlega ráð fyrir að þeir séu að ekki að ræða um krítarkortin sín.

Kveðja,

AB

Komnir til Pakistan

2006-06-28T04:51:00.000-07:00

Ég fékk skilaboð frá strákunum í nótt. Þeir eru komnir til borgarinnar Rawalpindi en þar munu þeir gista á hóteli næstu þrjár nætur. Rawalpindi er skammt sunnan við höfuðborgina Islamabad.

Strákarnir sögðu að þeir hefðu sloppið við alla yfirvigt í fluginu en lent í smá vegabréfavandræðum sem þó leystust. Þá sögðu þeir að pakistanskur vinur Helga sem heitir því magnaða nafni Muhamed Ali, hafi verið þeim mikið til aðstoðar við komuna.

Ekki var það fleira í bili.

Kveðja,

AB

Ferðalagið hafið.

2006-06-27T05:46:00.000-07:00

Nú eru strákarnir lagðir af stað. Þeir flugu til London í morgun og fljúga áfram í kvöld til Islamabad í Pakistan. Ég hitti þá í gær og þá var undirbúningi að ljúka og þeir orðnir spenntir að komast af stað.

Strákarnir munu hringja heim reglulega og færa okkur fréttir af gangi mála. Ég og Tinni, bróðir Sissa, munum sjá um að koma upplýsingunum á framfæri, bæði hér á síðunni og með tölvupósti til ættingja og vina. Verið óhrædd við að nota athugasemdadálkinn til að spyrja spurninga eða senda strákunum kveðju.

Kveðja,

Andri Bjarnason (AB)

Vesen í Hindu Kush

2006-06-26T16:33:00.000-07:00

Var að rekast á frétt um að Hindu Kush hefði verið lokað núna um helgina af yfirvöldum í Pakistan. Þetta er ekki fjallgarðurinn sem við erum að fara í, en ekki svo langt í burtu. Vonum að þetta verði ekkert vesen, svo sem ekkert sem gefur það til kynna. Okkar maður í Pakistan hefur ekkert látið heyra í sér.

Dúnúlpa = klúður
Annars vorum við á þönum í allan dag að græja hluti. Dúnúlpan mín klúðraðist hjá Útilíf og ég sendi vondar bylgur til starfsmanna sérvörulagersins þeirra sem drulluðust ekki til að senda úlpuna mína til Ragga í Kringlunni í dag. Ég ætla að senda þeim smá hatur í hvert skipti sem mér verður kalt næstu 3 mánuði.

Bakpoki = klúður
Bakpokatilraun #10 klúðraðist líka, þrátt fyrir að öðlingurinn hann Kristinn vinnufélagi minn hafi gengið 30x lengra í að aðstoða mig með þetta en ég hef kynnst áður hjá nokkrum manni. Frábært að fá svona góða hjálp í lokastressinu, þó að þetta hafi ekki gengið á endanum. En það er eitt tromp í viðbót á hendi.

Annars mun ég klifra með 55L Black Diamond Shadow og plástra á hann 2 hliðarhólfum af gömlum Karrimor sem ég á. Vonum að það gangi.

Svo er bara mæting í hús HSSR kl. 04:40 í fyrramálið. Fyrsta alpastart ferðarinnar af mörgum. Jakk...

Allt að koma...

2006-06-25T19:45:00.000-07:00

Pökkuðum draslinu í dag og prófuðum sólarselluna ásamt tengingum fyrir hin ýmsu tæki. Þetta virkar ágætlega virðist vera, fínn straumur úr græjunni.

Við erum með troðinn bakpoka og 20 kg duffel á mann ásamt 35 kg duffel með þurrmat og tjöldunum. Ætli draslið sé ekki eitthvað yfir 150 kg. í heildina.

Þó betra en maður þorði að vona, enda verða menn nánast í sömu buxunum næstu 3 mánuði. Fyrir utan klifurfötin eru þetta síðbuxur, kvartbuxur, 2 bolir, skyrta og eitthvað lítið meira. Í þrjá mánuði.

Tinni bróðir ætlar að vera tengiliðurinn okkar, og hugsanlega Andri Bjarna líka, og sjá um að uppfæra þessa síðu meðan við erum í fjöllunum.

Heilmikið af reddingum eftir á morgun og nú er eins gott að gleyma engu ;)

Reddingar og bakpokavesen

2006-06-23T12:16:00.000-07:00

Lyfjaval eru miklir öðlingar, gáfu okkur mjög góð kjör á lyfjunum í dag. Fáum þau í hendur á mánudag.

Útilíf
Kláraði Útilíf að mestu í dag, keyptum meðal annars North Face dúnara fyrir Helga og mig, með hettu, ógegnumstungna og 700 fillpower (28 grömm af dúni af þessum gæðum fylla 700 rúmtommur, hærra gildi = betra). Mín er reyndar það eina sem var ekki komið. Keyptum líka smá Mountain House til að fá fjölbreytni í matarræðið, en aðallega verðum við með Real Turmat. Ýmislegt smálegt í viðbót gerði 200 þúsund kall í heildina, en Raggi í Útilífi gat sem betur fer gert eitthvað smá fyrir okkur. Raggi fær props.

Eilífðarmál
Bakpoka fokk er komið í nýjar hæðir, mgear.com klikkuðu um síðustu helgi og komu pokanum ekki á félaga minn í Florida á réttum tíma, klikkuðu svo aftur þegar þeir sendu í rangt fylki fyrir seinni tilraun. Nú er ég að reyna að fá megaflottan poka frá bentgate.com, Acrux frá Arc'teryx, mjög spennó. Kemur kannski á mánudaginn. Annars er ég í rugli.

Sólarrafhlöður
Load sellurnar okkar komnar í hús, og mönnum brá í brún þegar við fengum fjögur stykki í stað einnar sem við borguðum fyrir. Óvæntur bónus.

Á morgun
Talstöðvar og GPS á morgun, kíkja í Beco. Þurfti að vinna lengur en planað var í dag, þannig að minna varð úr deginum í dag. Síðan komu nokkrir vinir í grill, óformlegt kveðjupartý, sem var eðal.

Undirbúningur heldur áfram

2006-06-22T14:11:00.000-07:00

Í dag var svo haldið áfram að ganga frá lausum endum.

Baldvin í Beco leit yfir myndavélina okkar Hálfdáns, gaf góð ráð og fínan afslátt af búnaði. Við viljum ná að smella e-m myndum í ferðinni.

Funduðum einnig með Cintamani í dag og fáum allan þann fatnað frá þeim sem við getum notað. Óhætt að segja að komandi lína hjá þeim sé mjög spennandi.

Gunnsteinn skóari í Össuri sýndi mér svo skóna mína sem hann hefur verið að taka í gegn og ég held varla að skór verða meira custom-fitaðir en þetta. Næst held ég að ég verði að kaupa mér einu númer stærra ;-) Gunnsteinn og Óskar hjá Össuri eiga endalaust hrós skilið fyrir að taka skóna og tjöldin okkar í gegn!

Saumaskapur og almenn gleði

2006-06-21T17:27:00.000-07:00

Eftir að flensan tók sig upp hjá mér síðustu 2 daga ákvað læknir okkar Pakistanfara, Gunnar Guðmundsson lungnalæknir og helsti sérfræðingur hérlendis í háfjallaveiki, að skella mér á pensillín. Þvílík gleði, þá getur maður kannski náð nætursvefni aðra nótt.

Omega vs. Vega
Í dag kíktum við á mikinn öðling á skóverkstæðinu hjá Össuri, sem blés út, beyglaði, klippti, mixaði innlegg og ég veit ekki hvað, í skóna okkar. Siz og Hálfdán verða í Scarpa Omega, en þeir eru 716 grömmum léttari parið en Scarpa Vega (Inverno) sem Helgi og Steppo klifra í. Þetta fæst aðallega með mjög léttum innrisokk (114 grömm stykkið) sem er hitaður og fittaður þannig á fótinn. Þetta vorum við að dúlla okkur við í dag.

Einn ég sit og sauma
Kvöldið fór svo í saumaskap á Malarhöfðanum, en Aggú (?) vinur hans Steppo leyfði okkur sampla það aðeins. Þetta gekk nú aðeins brösulega fyrst en við náðum þokkalegum tökum á saumaskapnum, og síðustu tilraunirnar litu bara ágætlega út.

Fínt að kunna þetta, þó að við vonum náttúrulega að við þurfum ekki að láta reyna á hæfnina.

Planið á morgun
Nú er UNDIRbúningur kominn í YFIRgír. Planið á morgun;

10: Útilíf - festa kaup á skrilljón pökkum af þurrmat og ýmsum búnaði sem enn vantar
12: Kíkja í R. Sigmundsson og taka stöðuna á VHF stöðvum og GPS
14: Cintamani - tékka á búnaði
16: Beco - vantar m.a. batteríhaldara fyrir Canon
17: Kaupa lyfin
19: Hittast með draslið (eða það sem er reddí af því) og byrja aðeins að pakka og skoða.

Búnir að fá sólarsellurnar á burðardýrið okkar. Vona svo bara að bakpokinn minn fari að skila sér.

Good times...

Undirbúningurinn heldur áfram..

2006-06-20T14:00:00.000-07:00

Hægt og örugglega...eða ætti maður kannski að segja hratt og í hóflegu stressi er þetta að hafast. Búið að laga tjaldið, skórnir hjá skóaranum, lyfjamál að klárast, búið að panta hótel í Rawalpindi og Ali, vinur hans Helga, ætlar að sækja okkur....svo eitthvað sé nefnt. Þetta hefst allt saman á endanum.

Ferðin og ferðalangar

2006-06-17T05:36:00.000-07:00

Sumarið 2005 ákváðum við fjórir að fara í 3 mánaða æfingaferð til Pakistan og Indlands. Við erum;

Hálfdán Ágústsson
Helgi Hall
Stefán Örn Kristjánsson
Sveinn Fr. Sveinsson

Ferðalangarnir eru á aldrinum 24-31 árs og allir félagar í Íslenska alpaklúbbnum og undanfarar (sérhæfðir fjallabjörgunarmenn) í Hjálparsveit skáta í Reykjavík / Björgunarsveitinni Ársæli.

Ferðaplanið
Við ætlum að fara í Hindu Raj fjallgarðinn sem er á milli Hindu Kush og Karakorum fjallgarðanna.

Á korti er þetta landsvæði milli bæjanna Chitral og Gilgit.
Á þessu svæði er mikið af 6.000 metra tindum sem eru margir óklifnir og jafnvel ónefndir. Svæðið er afar lítið heimsótt af fjallamönnum.

Þarna höfum við möguleika á að klífa marga tinda og munum einbeita okkur að verkefnum í tæknilegri kantinum.

Ætlunin er að klifra í um tvo mánuði. Tveir okkar munu fljúga heim eftir þetta en Steppo og Sissi halda áfram til Indlands í mánuð í viðbót. Þar ætlum við að heimsækja Goa, stunda grjótglímu (e. boulder), t.d. í Hampi, sem er magnaður staður.

Hvað höfum við verið að sýsla síðustu árin?
Allir höfum við stundað almenna ferðamennsku frá unga aldri sem á síðustu tæpu tíu árum hefur þróast út í meira krefjandi fjallamennsku, m.a. sem hluti af starfi undanfara í fyrrnefndum björgunarsveitum, en einnig með þátttöku í starfi Íslenska Alpaklúbbsins (ÍSALP), leiðsögn og á eigin vegum.

Innanlands höfum við safnað í reynslubankann með mikilli ástundun á fjallamennsku og klifri, með leiðsögn í fjalla- og jöklaferðum m.a. fyrir Íslenska fjallaleiðsögumenn, auk þess að við höfum allir kennt námskeið um fjallamennsku, ísklifur og ferðamennsku í brattlendi og jöklum.

Eins höfum við allir reynslu af fjallaferðum erlendis og ber þar helst að telja ís- og klettaklifur í Noregi, Skotlandi, Svíþjóð, Bretlandi, Frakklandi, Ítalíu, Spáni, Malasíu og Tælandi, sem og krefjandi fjallgöngur í Rússlandi, Bretlandi, Ítalíu, Frakklandi (m.a. Mont Blanc, 4.807 m), Bandaríkjunum (m.a. Long's Peak, 4.345 m), Indonesíu (m.a. Gunung Agung, 3.142 m) og í Kashmír-héraði Norður-Indlands.

Styrktaraðilar

Björgunarsveitin Ársæll og Hjálparsveit Skáta í Reykjavík hafa hjálpað okkur að láta þetta gerast.
Við klifrum allir í Cintamani frá toppi til táar, og höfum flestir notað dót frá þeim í mörg ár
R. Sigmundsson er umboðsaðili fyrir Garmin GPS og Entel talstöðvar, léttustu VHF stöðvarnar á markaðnum.

Vörurnar frá Cintamani og R.Sigmunssyni eru úrvalsstöff og við mælum óhikað með þeim fyrir útivistarfólk.

Ítarefni
Hindu Raj Expedition 2000
Trekking Breti í Hindu Raj
Fjöllin í Hindu Raj
Fjöllin í Hindu Raj - kort

Veturinn

2006-06-15T20:38:00.000-07:00

Steppo og Helgi komu túrnum á koppinn, þeir mættu nú skrifa meira um tilurð hans hérna. Ég fékk hringingu í ágúst 2005, að mig minnir;

"Sissi, viltu koma í stóra ferð, kannski 3 mánuði?"
"Já"
"Viltu vita hvað?"
"Ekkert frekar"
"Kúl, seinna"

Síðan komst aðeins meiri mynd á ferðaplanið. Klifruðum eitthvað saman í vetur, bæði í ís og klettum, einhverjar ferðir, t.d. á Hrútsfjall og Hnjúkinn (allt að þrisvar í vor). Síðan æfðum við í Gym '80, aðeins mismunandi fasar og enduðum á cross fit æfingum í vor. Lífgað upp á þetta með útihlaupum og hjólreiðum, hinu og þessu.

Og nú er þetta alveg að bresta á, úff...

Síðustu dagar

2006-06-15T20:34:00.000-07:00

Frekar mikil þróun.

Okkar maður í Pakistan búinn að taka tilboðinu
16 lyfseðlar komnir í hús (reyna að fá díl á lyf)
bólusetningar búnar (er það ekki örugglega?)
langur undirbúningsfundur í gær
komnir með gervihnattasíma
þurfum að redda tengilið hérna heima
þurfum að klára kaup á þurrmat/mat/nammi/orkudrasli
útbúnaðarlistinn orðinn þokkalegur
redda rest af dóti
reyna að fá díl á lyf
fara að vinna á minni aðilum, reyna að redda sponsi á nammið og það dót allt
þurfum að taka 2 daga í næstu viku líka í frí, að mörgu að hyggja
Helgi pantaði Hótel í kvöld
...og margt margt fleira

Bakpokar og ævintýri

2006-06-15T20:24:00.000-07:00

Kvöldinu eytt í panik vegna bakpoka misskilnings. Beit í mig eftir Hrútsfjall að 55 lítrar myndu nægja og græjaði BD Shadow, sem er geggjaður poki. Það er algjörlega óraunhæft.

Náði með miklu mixi, og 7 símtölum til USA, að panta North Face Prophet 2001, 69 lítrar, carbon grind, 1600 grömm. Hef reyndar aldrei séð þennan poka, vona það besta.

Þetta var mikið mix, félagi minn kemur heim eftir 36 tíma. Vona að póstþjónustan úti standi sig.

Og já, ég er að testa þennan vef létt.